
برای گزارش دادن – سالهاست که وقتی نوبت به تولیدات تئاتری میرسد، نگاه تهیهکنندگان بیشتر به تماشاگران بزرگسال بوده است. به نظر می رسد دنیای پر سر و صدای نوجوانی با وجود همه پرسش ها، ترس ها، خیال پردازی ها و تشنگی برای کشف محیط اطراف، در حاشیه ایستاده است.
اگرچه می توان گفت در سال های اخیر علاقه تهیه کنندگان به خلق آثار کودک و نوجوان افزایش یافته است، اما همچنان به نظر می رسد که در دنیای سینماگران و هنرمندان، این گروه به عنوان «مخاطب جوان» شناخته می شود. مخاطبان، چه وجود داشته باشند و چه نباشند، پس از وجود مخاطبان بزرگسال مهم می شوند!
مسئله بسیار مهم در این برهه زمانی این است که تهیه کنندگان بدانند کودکان و نوجوانان صرفا تماشاگر نیستند، بلکه بخش های مهمی از بدنه جامعه هستند که سلامت روان، دانش اجتماعی و ذهن پویا می تواند آینده ایران را تغییر دهد. وقتی کودکان و نوجوانان با مطالبی در تلویزیون یا سینما مواجه می شوند که از ابتدا با تفکر و پردازش جنبه های مختلف تربیتی برایشان تهیه شده است، قدم های بیشتری در جهت تفکر، تحلیل و استقلال برمی دارند و با ذهنی پویا، آینده سازان این ملت می شوند.
فعالان اجتماعی و صاحب نظران حوزه کودک و نوجوان از دیرباز به اهمیت تولید این نوع محتواها اشاره کردهاند و میتوان گفت تا حدودی در رسیدن به این هدف موفق بودهاند، اما با نگاهی گذرا به فیلمها و بهویژه آثار تلویزیونی، خلأهای آشکاری وجود دارد که نشاندهنده لزوم حرکت جدیتر تولیدکنندگان به سمت محتوای مناسب برای کودکان و نوجوانان است.
“هتل بسیار بسیار عجیب” نشانه تغییر سیاست تلویزیون است
این در حالی است که اخیراً آثار خوبی برای این مقوله در مسیر سینما و تلویزیون قرار گرفته است. از جمله اینکه اخیراً خبر پخش کامل یک سریال جوان، نظر بسیاری از دغدغهمندان را به خود جلب کرده است. مجموعه تلویزیونی «هتل خیلی خیلی عجیب» ابتدا با بازی رایان سرلاک، بازیگر جوانی که فعالیت جدی بازیگری خود را از سریال خانوادگی «زرخاکی» آغاز کرد، در کانون توجه قرار گرفت و سپس با انتشار تیزر و خلاصه داستان، نشان داد که فضایی گرم را برای مخاطبان نوجوان خود به ارمغان خواهد آورد.
این سریال 15 قسمتی به کارگردانی سامان غنامی و تهیه کنندگی حامد یامین پور از شب گذشته (شنبه 11 اسفند 1404) از شبکه النهال پخش می شود و در ایام ماه مبارک رمضان از شنبه تا چهارشنبه ساعت 16 و 20 پخش و بازپخش می شود.
پخش این مجموعه تلویزیونی را می توان نشانه تغییر سیاست تولید کودک و نوجوان دانست. تلاشی برای مخاطبان جوان که نه در قالب یک انیمیشن وارداتی، بلکه در بستر یک روایت زنده و پرتعلیق، خود را ببینند و تجربه کنند. این سریال سعی می کند به نوجوان امروزی بگوید که او فقط یک مصرف کننده نیست، بلکه می تواند قهرمان داستان، حل کننده معما و حتی خالق دنیای اطراف باشد.
در مورد داستان
مجموعه «هتل بسیار بسیار عجیب» با ساختاری پر از ماجراجویی و رمز و راز، ماجراهای گروهی از نوجوانان را روایت می کند که در فضای یک هتل غیرعادی با چالش های مختلفی روبرو می شوند. هتل فقط یک مکان در اینجا نیست. این استعاره ای از دنیای پیچیده ای است که نوجوان قرار است وارد آن شود. هر اتاق، هر مهمان، هر رویداد فرصتی برای رویارویی با یک مشکل جدید است. از تصمیمات اخلاقی گرفته تا کار تیمی و مدیریت بحران.
از سرگرمی تا هویت سازی برای نسل جدید در هتلی عجیب
آنچه این مجموعه را از بسیاری از محصولات مشابه متمایز می کند، تمرکز آن بر “حل مسئله” و “تفکر انتقادی” برای نوجوانان است. شخصیتهای این داستان به قدرت جادو تکیه نمیکنند، بلکه از طریق گفتگو، آزمون و خطا و یادگیری از تجربه به راهحل میرسند. این رویکرد که با نیازهای نسل جدید در مواجهه با انبوهی از اطلاعات و انتخابها همسو میشود، اهمیتی دوچندان پیدا میکند، زیرا نوجوانان امروزی بیش از هر زمان دیگری باید بیاموزند که چگونه فکر کنند، نه به چه فکر کنند.
از منظر تصویرسازی، A Very Very Strange Hotel را می توان گامی مهم در جهت احیای «سینمای نوجوانان» در تلویزیون دانست. حوزه ای که سال ها بین سینمای کودک و تولید بزرگسال گیر کرده بود، حالا با پرداختن به بازیگران نوجوان، رمان هایی نزدیک به دغدغه های این سنین و تلاش برای ایجاد تعلیق و جذابیت در قالب سریال های اپیزودیک، نشان می دهد که می توان برای این گروه سنی نیز روی محتوا و فرم سرمایه گذاری کرد.
اهمیت این سریال تنها در داستان آن نیست. بلکه در پیامی است که به فضای تولید فرهنگی می رساند: اینکه نوجوانان مخاطب جدی هستند و لایق رمان های جدی هستند. امیدواریم در صورت ادامه مسیر چنین محتوایی، تلویزیون نه تنها در سرگرمی، بلکه در شکل گیری تخیل، هویت و اعتماد به نفس نسل جدید نقش موثرتری داشته باشد.


Leave a Reply
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.